Alive and Kickin’

Het schreeuwen bij de stadsschouwburg was misschien geen kunst, cultuur was het wel, namelijk onze cultuur van beschaving. Misschien hadden we beter gaan staken, onze deuren sluiten, allemaal, minstens een hele maand lang! Maar dan gaan we natuurlijk meteen failliet. De wethouder vraagt om LEF, wiens lef zou ze bedoelen? Woorden zijn vooralsnog makkelijker dan daden.........

Intussen, aan de andere kant van het water, in het zuiden, staat een gedeelte van de wereld in brand. Er is woede, chaos. De mensen hebben genoeg van een leven vol armoede en werkloosheid. Ze hebben genoeg van het gebrek aan democratie en de beteugeling van de vrijheid van meningsuiting. Ze hebben genoeg van de schending van vrouwen- en mensenrechten. We noemen het de Arabische Lente, of ook wel de Jasmijn revolutie. Maar hoe dan ook, het is begonnen en het duurt voort in Noord-Afrika.

Intussen, aan de andere kant van het water, rechts van ons in het westen, branden de straten. Mensen zijn woedend. We weten niet precies waarom. Zijn ze tegen het systeem? Tegen de consumptiemaatschappij? Chaos en plunderingen, zonder ideële overtuiging. Althans, dat denken we.

De Britse historicus David Starky noemde het fenomeen op de Britse TV: ‘de Blanken worden Zwarten.’ Als een onveranderlijke metafoor van Goed wordt Slecht. Huh? Dus als onze eigen ‘Ivoren Toren’ in ons gezicht ontploft, dan durven wij nog steeds de waarheid niet onder ogen te zien? Met een volkomen misplaatste subtiliteit geven we de ‘Zwarten’ de schuld. Zoals we de moslims de schuld gaven, zoals we ooit de Joden de schuld gaven en ooit de Katholieken. Voortdurend heeft een groep het, wanneer je maar wil wel gedaan. Wie we ook de schuld geven, misschien moeten we voor de VERANDERING eens gewoon naar onszelf kijken en ons eigen handelen.

De revolutie in Noord-Afrika groeide uit tot een massale beweging zonder een organisatie die de protesten leidde. Met behulp van sociale media, de digitale wereld en de mobiele telefoon zwermde het protest uit. De Noord-Afrikaanse regeringen antwoordden door het internet uit te schakelen. Wij, in het Westen, waren geschokt! Het was een schending van mensenrechten: hun recht op vrijheid van meningsuiting. Er was censuur en het gaf de dictaturen extra macht, etcetera.

Maar zodra het Westen wordt geconfronteerd met woede die zich verspreidt door de digitale wereld, twitter en oeps...de onkraakbare zaken telefoon BlackBerry – PING!, vergeten we onze morele bezwaren en sluiten datzelfde Internet ook af.
Door de eeuwen heen zijn er vele revoluties geweest. De Franse Revolutie, De Slavenopstand, De Industriële Revolutie, De Praagse Lente, de Fluwelen Revolutie, De Anjerrevolutie, Flower Power, de Seksuele Revolutie. Wellicht is het nu tijd voor een Culturele Revolutie. Nu eens geen kogels die van rechts naar links vliegen, maar een bombardement van kunst, Visual art, schilderijen, Street art en graffiti, muziek, food-art en de kunst van het samen genieten.

Wij combineren al deze kunstvormen in ons festival ter bescherming van kunst en cultuur: ALIVE & KICKIN’. Want wij geloven dat kunst en cultuur het bindmiddel van iedere samenleving is, voor iedere toekomstige generatie. Kunst raakt ons, op manieren waarvan we soms niet wisten dat het kon, of daar waar we even waren vergeten dat we leven. Kunst maakt ons bewust en zorgt ervoor dat we onze hele ziel openstellen. Zo vinden we creatieve oplossingen voor problemen die met geld alleen niet op te lossen zijn. Dus, geef ons het geld, of beter nog, schenk ons het geld, en wij tonen een schitterende wereld.
ALIVE & KICKIN’, met een Noord-Afrikaanse revolutie: van de strijd om Algerijnse onafhankelijkheid in Rachid Bouchareb’s film Hors La Loi tot de roep om democratie via social media met de video installatie van Abdelatif Benfaidoul. Vanuit Centraal-Afrika naar Amsterdam met de documentaire Jazz Mama van Petna Ndaliko Kantondolo, waarin de vrouwen van Congo er genoeg van hebben om alleen als slachtoffers gezien te worden en de mannen oproepen tot een dialoog. Mannelijke dichters beantwoorden hun roep vanuit Amsterdam. Naar Zuidelijk-Afrika, waar de artiesten uit de documentaire Afrikaaps van Dylan Valley jongleren met het Nederlands en het Afrikaans in een jamsessie op Africa in the Picture. In Round-About-Africa onze korte film programma’s, zal een kleurrijke verzameling van de nieuwe generatie filmmakers uit Afrika en de diaspora hun visie geven op het continent. In de Panoramasectie geniet u van de Zen-achtige schoonheid van prachtige films. Om daarna wakker geschud te worden door de horror van echte, Afrikaanse horrorfilms!

ALIVE & KICKIN’ Africa in the Picture 2011!

Heidi Lobato,
AITP Director