Crisis, What Crisis?
Crisis, What Crisis? We zeggen het stoer, terwijl we er als Africa in the Picture net zelf een hebben overleefd: we knokten voor ons voortbestaan. Dankzij de Amsterdamse gemeenteraad werden we gelukkig alsnog opgenomen in het Kunstenplan 2009-2012. Back to business, zou je nu zeggen, niet eenvoudig als de financiële wereld in elkaar stort, althans hier in het Westen.
Terwijl regeringen haastig virtuele gelden in schijnbaar fragiele banken pompen, vragen de makers van de indrukwekkende documentaire The End of Poverty van Philippe Diaz zich af hoe het kan dat in een wereld met zoveel rijkdom nog zoveel armoede bestaat. In die film vragen verschillende economen zich af of we de crisis al niet vanaf 1492 hadden kunnen zien aankomen? Met de ontdekking van de Amerika’s, dus.
In de spannende openingsfilm Jerusalema van Ralph Ziman vraagt de Zuid Afrikaanse hoofdrolspeler Rapulana Seiphemo (ook bekend van de Oscar winnende film Tsotsi) en ditmaal in de rol van ‘Lucky’, zich op zijn beurt af of de verdeling van bezit en rijkdom niet een beetje anders en ook eens in zijn voordeel kan? Hij zet een heel gewaagde onderneming op in Hillbrow, een wijk in Johannesburg.
Ook zijn we getuige van een ontdekking door de Noord Amerikaanse, blanke, familie de Wolf. Tot hun afschuw komt een tot dan toe goed bewaard familiegeheim aan het licht. Hun voorouders verklaarden drie onderwerp taboe als gespreksonderwerp: religie, seks en….slavernij!? In de ontroerend oprechte documentaire Traces of the Trade confronteert filmmaakster en familielid Katherina Brown haar familieleden met haar ontdekking: dat hun voorouders aan de slavenhandel deelnamen. Ze hadden er ooit hun rijkdom aan te danken.
Gaat het alleen nog over geld, vroegen wij ons af? Wat bepaalt geluk? Geld alleen? Voor Afrika, dat ondanks decennialange of liever misschien wel eeuwenlange opeenvolgende crisissen vooral een enorme veerkracht toont, niet echt. Want familie is pas belangrijk, zo blijkt in de Spaans, Senegalese documentaire Princesa de Àfrica, waar naast de diverse Senegalese vrouwen ook nog wel een Spaanse gehuwd kan worden. Meer familieperikelen in de speelfilm SKIN, het waargebeurde verhaal van Zuid Afrikaanse Sandra Laing die als donker kind in een blanke familie werd geboren ten tijde van de apartheid. Hoe wreed is dan de natuur? Natuurelement de zon is de grootste vijand van de moedige geportretteerde Keniase albino’s in de prachtig gemaakte Keniase documentaire In my Genes van de jonge debuterende filmmaakster Lupita Nyong’o
Natuurlijk blijft Africa in the Picture vinden dat al deze mooie producties een kans op een geldprijs verdienen en heeft dit jaar voor het eerst een publieksprijs in het leven geroepen. Ons trouwe, groeiende publiek mag bepalen welke korte en welke lange film zij echt het mooiste vindt en dan geven wij naast de geldprijs een typisch Nederlands aandenken. (nou ja Nederlands? Delfts Blauw kwam ooit uit China, maar goed, detail)
Naast de prachtige films die door de filmmakers zelf gepresenteerd worden, discussiëren we met bankiers, politici, filosofen, schrijvers en vele anderen over economie (lees geld) versus geluk en de noodzaak van cultuur.
Uit de vele fanmail van 2008 bleek al hoezeer U van ons houdt en ons werk waardeert en dat u graag financieel wilde steunen. In alle eerlijkheid: Africa in the Picture kan best suikerooms en tantes gebruiken. Daarmee creëren we voor de toekomst een sterker draagvlak, voor het festival, voor de Afrikaanse cineasten en festivalorganisatoren op het Afrikaanse continent zelf.
Ik zie u graag in het Ketelhuis en in het groeiend aantal participerende theaters in het land!
Heidi Lobato
Directeur Africa in the Picture