Marokkaanse Whiskey

Hassan Bahara

“Ik heb het niet zo op tradities”, zegt Hassan Bahara [27], schrijver van het boek ‘Een verhaal uit de stad Damsko’. Bahara komt niet zo snel in aanraking met folkloristische tradities: “Simpelweg omdat ik in Nederland leef en er verder geen waarde aan hecht. Maar in Marokkaanse kringen hanteer ik nog wel de Marokkaanse etiquette, zoals het begroeten, of het uitspreken van bepaalde gezegdes bij de bepaalde situaties.” Op vakantie in Marokko komt Bahara af en toe opvallende tradities of feestdagen tegen. Neem het spook Tahsort, van een feestdag waarop men water naar elkaar gooit en waar dan later op de avond iemand verkleed als spook de straat opgaat om de kinderen bang te maken. “ Ik was een jaar of tien, elf toen ik deze feestdag voor het eerst meemaakte, en ik was niet bang hoor”, verzekert Bahara. “Wat de achterliggende gedachte van het feest is, weet ik niet.” Volgens Bahara verwateren tradities: “Veel Marokkaanse gebruiken stammen uit de pre-islamitische periode. De gebruiken stroken meestal niet met de regels van de islam. Mensen beginnen zich dat nu te realiseren. Aan de andere kant wordt aan sommige tradities een islamitisch tintje gegeven. Zo blijven ze enigszins bestaan. Van mij mogen tradities best blijven bestaan. Het is voor niemand schadelijk en soms zijn de tradities zelfs grappig.” Bahara heeft zelf ook een dagelijkse traditie. “Ik drink altijd twee keer per dag muntthee. Soms wel drie keer”, vertelt Bahara lachend. “Ik blijf muntthee lekker vinden en met de juiste Chinese thee kan het nooit misgaan.” Marokkaanse muntthee wordt in de volksmond ook wel de Marokkaanse whisky genoemd, het is hét nationale drankje van Marokko. “De thee wordt meestal vanaf één meter hoog in een glaasje geschonken om de suiker te laten schuimen”, legt Bahara uit. “Zo’n techniek heb je niet één, twee, drie onder de knie!”